Шелюто Николай Андреевич (1906-1984)

[Wladzislaw]

Сообщение от Allena

А объяснить? Кто такой Громыко -- объяснять не надо, а все остальное -- любопы-ы-ытно!

Ну… . Андрей Андреевич Громыко также происходит из белорусского шляхетского рода известного с конца 16 века.

Я не исключу, что родители художника могли быть знакомы с родителями дипломата

Добавлено через 13 минут
Некогда ранее скопировал себе на диск текст о художнике, из газеты "Голас Радзімы" (увы, год и номер у меня не отмечен).

Мастак поўдня

Прыемна рабіць адкрыцці. Рыхтую сваю персанальную выставу ў Адэсе і даведваюся, што ў гэты час у мастацкім музеі праходзіць выстава мастака М. Шалюты, да стагоддзя з дня нараджэння. Іду на выставу, чытаю даведку, аказваецца: ён наш, беларус, ды яшчэ з Гомельшчыны, як і я.

Мікалай Андрэевіч нарадзіўся ў вёсцы Глухаўка 22 лютага 1906 года. У сям’і было адзінаццаць дзяцей. Па магчымасці бацькі, як маглі, дапамагалі дзецям атрымаць веды. І Мікола навучаўся ў гімназіі. Хлапчуку лёгка даваліся матэматыка, алгебра і геаметрыя.

Калі яму падарылі каробку акварэлі, Мікола так добра намаляваў чырвонец, што яго прынялі ў вясковай краме ў аплату за цукеркі. Падробка грошай у той час каралася сурова, і, каб далей ад граху, на сямейным савеце вырашылі адправіць Міколу да старэйшай сястры ў Новасібірск. Там палічылі: калі хлопчык добра малюе, то яму трэба вучыцца на мастака.

Гісторыя з фальшыўкай усё ж выявілася праз шмат гадоў, і М. Шалюта правёў некалькі дзён у Адэскай турме. Адтуль яго вызваляў вядомы мастак і яго настаўнік прафесар П. Валакідзін.

З 1925 па 1931 гады М. Шалюта вучыўся ў Адэскім мастацкім вучылішчы. Першыя творы — “Партрэт мужчыны”, “Партрэт жонкі”, “Аўтапартрэт” — маюць абагульненні, стрыманы каларыт у карычнева-вохрыстай гаме, у іх дамінуе малюнак, які падпарадкоўвае сабе жывапіс. Бачны ўплыў украінскага авангарда 20-х гадоў.

У час афіцыёзу 30-х гадоў мастак пераходзіць да жывапісу на пленэры. На мой погляд, погляд сучасніка, характэрным творам таго перыяду з’яўляецца невялікая праца “Парус”, дзе на цёмным фоне вады і неба выдзяляецца светлы трохкутнік. Ён, здаецца, павіс у густой прасторы сіняга колеру, дзе адчуваецца трывога.

У гэты час пішуцца невялікія па памерах творы інтымнага характару “Горка”, “Лодкі”, “Возера”. Пленэр дазваляе зберагчы мастаку душу і застацца самім сабой. У 1936 годзе ён упершыню выстаўляецца на рэспубліканскай выставе.

Ужо будучы мастаком, М. Шалюта працаваў сталяром, тэхнікам сцэны, настаўнікам матэматыкі. Нягледзячы на занятасць, шмат маляваў. Да Мікалая Андрэевіча адносіліся з павагай.

На вайну пайшоў добраахвотнікам. На Каўказе, дзе ён знаходзіўся, загінуў амаль увесь узвод. Яго вылечылі хінай, але Мікалай часова страціў зрок.

Пасля вайны мастак вяртаецца да пленэрнага жывапісу “Пляж пасля вайны”, “Ускраіна Адэсы”, “Рыбная гавань” — працы пішуцца ў адзін прыём. На працягу трыццаці гадоў — з 1937 па 1967 — М. Шалюта выкладаў малюнак і жывапіс у Адэскім мастацкім вучылішчы. Ён быў выкладчыкам па прызванні. Мікалай Андрэевіч лічыў, што навокал — надзвычай таленавітыя людзі. У яго майстэрні збіралася моладзь і сталыя, вядомыя мастакі. Пасярод майстэрні стаяў сталярны станок, рамы для сваіх твораў мастак заўсёды рабіў сам. Ён з дзіцячых гадоў асвоіў цяслярскую справу.

У 50-я гады М. Шалюта піша Крым: як эцюды, так і вялікія палотны “Крым. Мядзведзь-гара”, “Від на Аю Даг”, “Вясна ў Крыме”. Гэтымі творамі мастак вызначыўся як майстар.

Мастацтвазнавец Вольга Савіцкая сказала пра творчасць М. Шалюты: “Мастак і асяроддзе быццам дыхалі адным рытмам, былі кампліментарныя, “любілі адзін аднаго”. Так нарадзілася мастацтва дзіўнай гармоніі, ласкавага пэндзля і тонкіх адносін. Ва ўсіх творах паветра пранізана сонечным святлом, вібрыруе. Мастак з майстэрствам перадае розныя настроі ў прыродзе. На першы погляд усё так проста, што не адразу разумееш узровень майстэрства.

Мікалай Андрэевіч — заслужаны дзеяч мастацтваў Украіны. Быў старшынёй мастацкага фонду, членам рэспубліканскага праўлення Саюза мастакоў, дэлегатам некалькіх Усесаюзных з’ездаў саюза. Узнагароджаны ордэнам “Знак Пашаны”, медалямі.

Як расказала ўнучка М. Шалюты мастачка Ганна Літвіненка, з-за малой выставачнай плошчы вялікая колькасць прац мастака засталася непрадстаўленай. Але мы ўбачылі раннія малюнкі, акварэль і жывапіс, што дае добрае ўяўленне аб творчасці М. Шалюты.

Мікалай Шалюта належыць да пакалення мастакоў, якія прадоўжылі традыцыі жывапісу, закладзеныя членамі Таварыства паўднёварускіх мастакоў на рубяжы ХІХ-ХХ стагоддзяў.


Вячаслаў ІГНАЦЕНКА, мастак.
Адэса, Украіна.

[ВЯЧЕСЛАВ]

Сообщение от Вивьен

А еще лучше, Вячеслав, приходите на выставку и увидите такое, что давно уже не видели.

Спасибо ,я лучше ещё раз посмотрю Нилуса и Костанди.

[Allena]

Сообщение от Wladzislaw

текст о художнике, из газеты "Голас Радзімы"

Спасибо, Wladzislaw, интересная статья! Хорошо, что белорусский язык использует кириллицу и что за год на форуме я научилась понимать кое-что по-украински!

[Вивьен]

Сообщение от Wladzislaw

Всё же Шелюты из дер. Глуховка — это белорусские шляхтичи, а не крестьяне-середняки.

C Вами нельзя не согласиться.
Вот две страницы из альбома-монографии, которые многое объясняют.

[ВЯЧЕСЛАВ]

Сообщение от Вивьен

А чего не хотите Шелюто посмотреть? Я Вам чай или кофе сделаю, вместе посмотрим экспозицию.

Вивьен! Большое спасибо за приглашение .Увы в воскресенье уезжаю .
Я был на выставке Шелюто в Худ.музее.Очень ценю его живопись истоки которой в творчестве южнорусских художников первой четверти ХХ века.
В тоже время ,его пейзажи по своему оригинальны и несут отпечаток другого времени,других страстей.....
Я против избитых фраз ,даже если их используют с благими намерениями.
Ещё раз спасибо за приглашение и надеюсь моя ремарка не будет истолкована превратно по отношению к творчеству ценимого Вами художника.

[Вивьен]

Сообщение от ВЯЧЕСЛАВ

Я против избитых фраз ,даже если их используют с благими намерениями.

Я тоже. Непрофессионалы часто путают одесскую школу с южнорусской.
Но в случае с Шелюто фраза "улучшил или продолжил (не важно) традиции" не использована с благими немерениями. Это историческая констатация факта, нравится это кому-то или нет. Шелюто - стопроцентный продолжатель традиций ТЮРХа.

[Allena]

Сообщение от ВЯЧЕСЛАВ

Я против избитых фраз ,даже если их используют с благими намерениями.

Сообщение от Вивьен

Я тоже.

А я задумалась... Проще всего, конечно, сослаться на Льва Евгеньевича и заявить, что "независимые умы никогда не боялись банальностей", но давайте подумаем, почему эти фразы стали "избитыми"? Не потому ли, что большинство из них наиболее точно отражает суть называемого предмета? А пытаясь убежать от них, мы (и я в том числе, каждый день по сотне раз) в то же время ищем слова для отражения того же понятия/явления с той или иной степенью точности. И вот: дошло до того, что мы отказываемся от "избитых слов" даже тогда, когда более точных определений не существует. Хуже того, мы за этими "избитыми словами" перестали видеть их смысл -- потому и отказываемся, кстати. В данном конкретном случае, наверное, можно было бы попытаться найти менее "избитые" определения, но, по-моему, Вивьен, показав иллюстрации, очень убедительно доказала, что вряд ли попытка эта увенчалась бы успехом.
Ох, ВЯЧЕСЛАВ, что-то Вы меня сегодня весь день на какие-то глобальные философствования наводите (спасибо!), тогда как в данный момент мне надлежит думать о внутритекстовых примечаниях и именном указателе, -- вот она, правда жизни!

[Вивьен]

Размещаю фоторепортаж с выставки, которая открылась полтора часа назад.

[Вивьен]

Продолжение экспозиции работ большого мастера.

[Вивьен]

И несколько фотографий гостей...